Op een zonnige dinsdagochtend staat een interview gepland met Rien. Aansluitend gaan Rien en Lianne samen de gladde twee in. Waarom dan niet meteen beiden interviewen?

Een vroeg begin

Rien kwam op zijn veertiende jaar in aanraking met roeien, toen roeivereniging Viking jeugdleden zocht en langskwam op zijn middelbare school in Utrecht. Als zestienjarige deed hij mee aan roeiwedstrijden, o.a. de Head of the River. Ook coachte hij een paar jaar bij Viking, maar uiteindelijk ging er zoveel aandacht naar zijn studie biologie dat het roeien erbij in schoot. Misschien had het feit dat hij in 1983 Lianne ontmoette bij de biologiestudie daar ook wel iets mee te maken. Lianne zat vanaf haar vijftiende ook vaak op het water, maar dan in een kayak, iets was ze nog steeds graag doet, ook samen met Rien.

In 1994 vertrokken ze samen naar Californië voor postdoctoraal onderzoek op de universiteit in Berkeley. Vanaf 1998 werkten beide als professor aan de biologiefaculteit van Colorado State University in Fort Collins. Ze woonden in de bergen op een terrein van vijftien hectare en genoten van de natuur rond het huis: van poema's, beren en ratelslangen tot kolibri's, stinkdieren en herten.

Voor de nieuwsgierigen onder ons: Wat onderzochten ze daar eigenlijk?

Rien onderzocht met zijn team hoe planten belangrijke metalen, zoals ijzer en koper, gebruiken tijdens fotosynthese. Fotosynthese is het proces waarmee planten energie uit zonlicht gebruiken om voedsel te maken. Die metalen zijn essentieel voor eiwitten in de plant. Het team onderzocht hoe planten deze metalen opnemen en naar de juiste plek in de plant vervoeren. Koper en ijzer zijn ook cruciaal voor menselijke voeding. Veel mensen hebben een ijzertekort, omdat er te weinig ijzer in hun voedsel zit. Het onderzoek van Rien beoogde te helpen om oplossingen te vinden, zoals ervoor zorgen dat eetbare delen van planten meer en beter opneembaar ijzer bevatten.

Lianne onderzocht met haar team hoe planten omgaan met seleen, een element dat in kleine hoeveelheden nuttig is voor planten en dieren, maar in grote hoeveelheden giftig. Het helpt bij het bestrijden van vrije radicalen (wat kanker kan voorkomen), het immuunsysteem, de schildklier en de voortplanting. Mensen in gebieden met seleentekort eten vaak vooral plantaardig en zijn dus afhankelijk van planten voor hun seleen. Begrijpen hoe planten seleen verwerken is dus relevant voor de gezondheid van mens en dier. Daarnaast kunnen planten ook seleen vervuiling uit water of grond verwijderen.

Terug naar Nederland

Toen Rien in 2019 problemen kreeg met zijn netvlies en meerdere keren onder het mes moest, groeide de wens om dichter bij familie in Nederland te wonen, ook omdat ze dan zonodig mantelzorg konden bieden. Een aanbod voor vervroegd pensioen in de coronaperiode kwam als geroepen en in december 2020 verhuisden ze terug naar Nederland. Eerst woonden ze drie jaar in Doesburg, later verhuisden ze naar Laag-Keppel, waar ze meer buitenruimte hebben. De terugkeer naar Nederland was niet heel lastig, ze waren tussentijds regelmatig terug geweest en Nederland was in die periode wel wat veramerikaniseerd. Bovendien is Colorado een redelijk progressieve staat.

Hobby’s en dagelijks leven

Naast roeien zijn Rien en Lianne actief met wandelen, kanoen, fietsen, tuinieren (ze hebben zowel een siertuin als een moestuin) en een bijzondere hobby: pingpongen met twee batjes tegelijk, afwisselend links en rechts. Rien volgt het nieuws uit de roeiwereld en verder wordt er ook veel gelezen en wat gitaar gespeeld (beiden zijn autodidact op de gitaar en er werd mij verzekerd dat hun spel uitsluitend voor hun eigen oren bedoeld is). Cross-country skien, bierbrouwen, snooker en boogschieten waren ook grote hobby's in Colorado, maar in Nederland staan deze op een laag pitje.

Maar de boog kan niet altijd gespannen staan; af en toe lekker bankhangen doen ze ook en ook poes Yuki (zie foto) krijgt een heleboel liefde en aandacht.

 Bij De Ank

In de VS werd af en toe gekanood, maar roeien viel er niet mee. Rien roeide welgeteld één keer, op Horsetooth reservoir in de bergen boven Fort Collins om 5 uur in de morgen. Via een fitnessprogramma van hun werkgever ontdekten ze toen de ergometer. Lianne bestelde een Concept 2 voor Rien’s verjaardag en sindsdien trainen ze er regelmatig op, inmiddels in Laag-Keppel.

Eenmaal terug in Nederland wees een artikel in 2021 in een lokaal krantje op open dagen bij De Ank. Beiden schreven zich in voor de introductiecursus. Rien pakte het roeien al snel weer op en in de zomer van 2022 stapte hij voor het eerst weer in een skiff. Lianne begon na basisroeien ook te skiffen in 2023. Naast skiffen roeien ze samen in een dubbel twee. Ondanks hun verschillende halen roeien ze goed samen. Rien heeft beperkt zicht in zijn linkeroog, wat vermoeiend is, maar met een spiegel en een dominant rechteroog gaat het prima.

De Ank organiseert veel evenementen. Rien heeft drie jaar de vrijwilligers gecoordineerd voor de Oude IJssel Race: een heel groot evenement voor zo’n kleine club. Rien is ook actief in de examencommissie. Hij waardeert de huisvesting van De Ank: luxe, met mooie schone kleedkamers. Een eigen kantine zou alleen wel fijn zijn. Als verbeterpunt in de organisatie noemt Rien dat de opleidingen soms wat sneller zouden kunnen, met name de stuuropleiding.

 Rien geeft het stokje door aan Jan Willem van de Groep.